O camiño de Inverno

Aínda que o inverno xa vai marchando, os camiñantes da Agra empezan agora a facer o seu camiño e no domingo 25 de marzo faremos a súa primeira etapa.Hai que ter en conta que" imos vellos", como di o lema das rotas deste ano, e cortámola  un pouquiño e, como Ponferrada xa a temos visto, empezaremos no Priorato do Bierzo para dirixirnos cara ás Medulas e  chegar a Ponte Domingo Flórez

O OLIMPO DOS CELTAS

O PINDO

O pasado sen teito está nese lugar.

O temor non desterrado ó descoñecido.

Procuramo-la bóveda nun frío mencer

ou nun entardecer sanguiñolento,

ata ser soamente sombras.

O FIEIRO- A MOA- COVA DA XOANA- PEÑAFIEL- O FIEIRO

10 quilómetros.Dificultade media, 3/4 horas

O próximo domingo 25 de febreiro visitaremos o Olimpo dos celtas: o Pindo. Escollemos para esta ocasión a rota máis doada que nos leva , nun percorrido circular, polo Fieiro – A Moa – Cova da Xoana – Peñafiel- Fieiro.

Neste percorrido de case 10 quilómetros e de dificultade media os máis arriscados poderán visitar a Cova da Xoana (refuxio de fuxidos e guerrilleiros) ou subir ao Peñafiel co seu cume piramidal.

Serán entre e catro horas de camiño no medio dunha paisaxe irrepetíbel que anda a coller folgos despois dos últimos incendios .desde A Moa e protexidos polo “Guerreiro” podemos ver Fisterra, a ría de Corcubión ou as Lobeiras.

Domingo 25 de febreiro. Saída ás 9.

ROTA DOS PINOS NO MAR

Despois de moito camiñar polo interior, botamos de menos o mar e nada mellor,  para este reencontro, que a costa de Malpica.
Partimos dos Muiños da Ribeira

ergueitos a carón do mar, na parroquia de Ardeleiro. Moi perto temos unha cruz que nos lembra un de tantos naufraxios, habituais nesta costa, o do barco "Os Tonechos",onde morreron nove tripulantes, varios da mesma familia. Os nosos pasos  continúan cara a Malpica, sempre coas Sisargas ao fronte e no pensamento Paco Souto, poeta e percebeiro, morto recentemente perto de Razo e animador da vida cultural de Malpica, concelleiro, promotor do certame de poesía erótica Illas Sisargas, editor...Sempre o lembraremos.

  Seguindo a costa, chegaremos a capela das Neves ou de Santo Antón e alí comeremos e logo podemos tomar un café en Malpica, antes de continuar o camiño cara a  Santo Hadrián, onde nos recollerá o autobús.

EMPEZAMOS A CAMIÑAR.....

EMPEZAMOS A TEMPORADA E PARA NON SER MENOS CA OUTROS ANOS, INTRODUCIMOS ALGÚNS CAMBIOS NOS PLANS PREVISTOS.EMPEZAREMOS NA ARZUA POSTO QUE O QUEIXO EN SETEMBRO TEN MOITA MANTEIGA E LOGO IREMOS DE FIN DE SEMANA POR OURENSE XA QUE OS BIDUEIRAIS NO OUTONO TEÑEN UNHAS CORES ESPECIAIS.
 NO RESTO DAS ROTAS, POLO DE AGORA, NON HAI CAMBIOS, PERO TODO SE ANDARÁ. 

 1Pola Arzúa con Luís e Manolo.Da fonte santa ao encoro de Portodemouros.24 de setembro. 
 2-Fin de semana en Ourense.Bidueirais de Montederramo.28 de outubro.
 3-Pola costa de Malpica.Novembro. 4.Culleredo-Arteixo. Rota do cocido.Xaneiro.
 5-O Olimpo dos celtas.O Pindo.Febreiro.
 6-Prioranza do Bierzo-Ponte de Domingos Florez.Camiño de Inverno.Marzo.
 7-Ponte de Domingos Florez- O Barco.Abril. 
 8-Fin de semana en Somiedo.La Peral. Maio. 
 9-Rota de deus dirá.Troitas e anguías.Xuño.

 Para anotarse:Samuel 672313183 / aminhavaca@gmail.com

Rota da Eirexalba.Concello do Incio.

Ruta de Eirexalba A ruta ten como punto de partida e chegada Vilarreguengo-Eirexalba, cubrindo unha distancia de aproximadamente 11,7 kilómetros. Nesta ruta disfrutaremos de distintas paisaxes, características das diferentes altitudes que se acadan no percorrido, xa que non hai que esquecer que pasaremos dos 450 metros que temos á beira do encoro, ós preto de 600 metros de altitude que alcanzaremos no Pico de Eirexalba. Partimos de Santo Estevo de Eirexalba, ca súa igrexa do XVIII, dirección Vilarreguenga, bordeando o Encoro de Vilasouto. Estamos nos arredores de Pena Furada e Pena Grande (kilómetro 2,9 da ruta), e todo elo poderémolo observar dende o Miradoiro do Monte Eirexalba (585 metros). Seguimos a camiñar, deixando ó noso paso e nos arredores aldeas que teñen fermosas igrexas, como Novelín, Ferradal, Pombar ou Tallos. Logo de toda esta mostra de arte religiosa, atopamos agora á nosa esquerda unha mostra da arte do periodo castrexo: a Cova do Castro, no lugar de As Cortellas. Seguimos ruta e no kilómetro 5,5 aparece a igrexa de Cortellas. Medio kilómetro máis adiante, a de Covo. Descendemos agora preto de 100 metros de altitude para bordea-los arredores do Regato de Oporto, que atravesaremos cara á fin do percorrido (kilómetro 7,1), pero voltaremos subir a medida que avancemos, ata chegar a Monte Agudo (kilómetro 9), cos seus 537 metros, e donde se encontra o miradoiro do mesmo nome, dende o que poderemos contempla-la beleza da paisaxe do Encoro de Vilasouto e os seus arredores. Baixamos novamente para chegar xa á presa do encoro, deixando á nosa esquerda a estrada que nos leva a Vilasouto, e bordeando o encoro seguiremos ruta ata chegar ó noso punto de partida, non sen antes admira-la fermosa capela da Virxe da Ermida (kilómetro 11,7). Anguías e troitas en Rairós:Mesón Luís. Entremeses da casa. Anguías e troitas. Ensalada. Sobremesa, Cafe de pota e chupitos. Viño de Quiroga PREZO 30 EUROS(con autobús)

ISTO ACABA

Isto remata. Unha temporada máis chega o mes de xuño e hai que darlle un respiro aos camiños para que refresquen e podamos empezar unha nova andaina. Poñerémoslle o ramo a esta temporada facendo unha rota polo río Ferreira e comendo unhas anguías e unhas troitas no Loio. Están cocendo os próximos sendeiros. Boas vacacións a quen non veña o domingo 25 e vémonos en setembro polo bidueiral de Montedorramo eos canóns do Sil.

A Costa Ártabra,domingo,28 de maio.

Comezamos a camiñar desde a praia de Santa Comba pola fermosa ruta de senderismo da Costa Ártabra, que transcorre pola costa naronesa ata Campelo (uns 12 km, aproximadamente). É unha ruta que está perfectamente sinalizada con paneis informativos indicando distancias e tempos, con dificultade baixa nos concellos de Ferrol e Valdoviño e media-alta no concello de Narón onde se sobe aos montes da Lagoa con fortes pendentes e desniveis, pero que paga a pena pois as vistas son impresionantes. A praia de Ponzos, un areal de 1400 m de lonxitude, atesoura un sistema dunar ben conservado. Pero esta praia conta con máis tesouros. Anque non nos poidemos achegar ata a mina de Covarradeiras, mina de ouro a ceo aberto que, segundo as investigacións, xa foran explotadas desde a romanización e mesmo antes, probablemente por poboadores da Idade do Ferro, sí pasamos á beira do antigo lavadoiro de material, de principios do século XX, pertencente á mina. A principios do século pasado, a empresa que explotaba a mina construiu unha nova galería xunto con este lavadoiro. Trátase dunha estrutura de formigón situada no punto medio da praia de Ponzos e que dista da propia mina un quilómetro.