Hoxe os camiños están tristes e non se escoitan os pasos dos camiñantes.Marchounos un amigo,pareceulle que os camiños desta banda non eran dabondo e vai na percura doutros na banda do Máis Alá.
Adeus,Óscar, que os novos cumes che se xan favorábeis.Un abrazo moi forte para Puri e a túa familia.
Nós seguiremos abrindo camiños á túa honra e coa túa lembranza.
Os Camiños da Agra.
Non sei aínda canto che botarei en falta. Un bico moi forte de Chus.
ResponderExcluir